ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΣ Slideshow Image 1 ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΣ Slideshow Image 2 ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΣ Slideshow Image 3 ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΣ Slideshow Image 4

ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΓΟΝΑΤΟΣ ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΟΥΤΣΑΝΗΣ

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους βασικούς σταθεροποιητές του γόνατος και η ρήξη του είναι πάντα τραυματικής αιτιολογίας συνήθως κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας ενώ συχνά συνοδεύεται από ρήξη και του μηνίσκου ή κάποιου άλλου συνδέσμου. Πολύ συχνά τη στιγμή του τραυματισμού ακούγεται θόρυβος, υπάρχει έντονος πόνος, η βάδιση γίνεται με δυσκολία και το γόνατο αρχίζει να πρήζεται.

Η απώλεια του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου προκαλεί αστάθεια που μπορεί να μην είναι τόσο έντονη στις απλές καθημερινές δραστηριότητες όσο κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έχει διαπιστωθεί επίσης ότι σε ασθενείς με έλλειψη του πρόσθιου χιαστού μέσα σε 3 χρόνια στο 60% των περιπτώσεων θα υπάρξει και ρήξη μηνίσκου ή κάποια οστεοχόνδρινη βλάβη (εάν δεν έχει συμβεί από την πρώτη στιγμή) ενώ μακροχρόνια προκαλείται εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα.

Η αποκατάσταση της βλάβης γίνεται με αρθροσκόπηση (χωρίς να ανοιχτεί το γόνατο) και αποτελεί την καλύτερη επιλογή σε ασθενείς που η αστάθεια γόνατος προκαλεί κλινικά προβλήματα.

Η τεχνική ονομάζεται συνδεσμοπλαστική πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, έχει άριστα αποτελέσματα και επιτυγχάνεται με τη τοποθέτηση μοσχεύματος ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζονται και όλες οι άλλες πιθανές βλάβες.

Οι δυο τύποι μοσχευμάτων που χρησιμοποιούνται πιο συχνά παγκοσμίως και σε αθλητές υψηλού επιπέδου είναι είναι ο επιγονατιδικός και οι τένοντες του ισχνού και ημιτενοντώδη.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται και μοσχεύματα (από τράπεζες μοσχευμάτων) στις περιπτώσεις πολλών συνδεσμικών βλαβών όταν τα μοσχεύματα από τον ίδιο τον ασθενή δεν επαρκούν.

Τα τεχνητά μοσχεύματα για τα οποία υπήρξε μεγάλος ενθουσιασμός τη δεκαετία του '80 που πρωτοεμφανίσθηκαν έχουν πλέον εγκαταλειφθεί λόγω του υψηλού ποσοστού αποτυχίας τους. Η διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο είναι 1 έως 2 μέρες και ο ασθενής σηκώνεται άμεσα και βαδίζει αρχίζοντας και ένα πρόγραμμα αποθεραπείας.

Η επάνοδος σε αθλητικές δραστηριότητες γίνεται μετά από 6 μήνες και είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να επέλθει η βιολογική ωρίμανση του μοσχεύματος. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα ακολουθείται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα αποθεραπείας με σκοπό τη μυϊκή ενίσχυση.

Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού